چرا المپیادی ها میل به ماندن ندارند؟

۱۴ خرداد ۱۳۹۲|5685 بازدید

آنهایی که کم و بیش، از دور یا نزدیک با مدال آوران المپیادی آشنایی دارند، احتمالاً همگی معترف به وجود یک ویژگی مشترک بین اکثر المپیادی ها هستند: «عطش برای رفتن».

طبق یک بررسی روزنامه شرق در خردادماه سال ۱۳۹۱ -که نتیجه آن برای کسانی که دستی در آتش المپیاد داشته و با فضای آن آشنایی اندکی داشته باشند چندان هم غریب نیست،- بیش از ۷۶% مدال آوران المپیاد جهانی ریاضی از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۸۶، هم اکنون در دانشگاه های خارج از کشور یا درحال تحصیل هستند یا فارغ التحصیل شده اند.

می توان عوامل موثر بر «ماندن» یا «رفتن» یک المپیادی را به طور کلی به صورت زیر دسته بندی کرد:

آنچه در ماندن هستآنچه در رفتن هست
بودن در کنار خانواده و دوستان
خدمت به میهن
شانس خدمات بزرگ در یک کشور درحال توسعه
درآمد بسیار زیاد
تحصیل در بهترین دانشگاه های جهان
شانس پیشرفت های بزرگ در یک کشور پیشرفته

حال، چه می شود که در ایران و بین ما المپیادی ها نقش ستون دوم آن قدر پررنگ تر شده؟

مگر روحیه وطن پرستی هر کشوری نمی طلبد شهروندانی که کاری از دستشان ساخته است، به کشور خود خدمت کنند و مانعِ از دست رفتن ده ها میلیارد دلار سرمایۀ کشور خود شوند؟

(ازآنجا که ممکن است روزی شما هم مسیرتان به دوراهی ماندن یا رفتن ختم شود) به نظر شما آیا آنهایی که می روند و بازنمی گردند اساساً اهمیتی به چنین مسائلی می دهند؟


  1. نگار
    ۴ شهریور ۱۳۹۲ در ۱۳:۵۶ | #1

    @مهران
    خیلی حرف قشنگی زدی!!!!!!!

    نوشته شده
  2. عارف
    ۱۰ مرداد ۱۳۹۲ در ۰۶:۱۷ | #2

    شما خودتو فدا میکنی؟

    نوشته شده
  3. mohammad_stp
    ۲۵ تیر ۱۳۹۲ در ۱۲:۲۳ | #3

    به نظر من اکثر اونایی که از راه درس میرن خارج(نه پول)تو گذشته خانوادشون مشکلات مالی داشته.من یه نفر و میشناسم که مدال نقره ی جهانی المپیاد ریاضی رو داره همون سالی که مدال گرفت رفت.این آدم پدر نداشت وعموش زندگیشون و میچرخوند.به نظر شما با اون وضع مالی که اون داشت دلش میخواست بمونه.میره خارج هم درسشو میخونه هم کیفشو میکنه.چرا بمونه آخه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    نوشته شده
  4. مهران
    ۱۳ تیر ۱۳۹۲ در ۱۳:۴۵ | #4

    @فاطمه
    باسلام
    بیاییم فرض کنیم که قصد داریم امکاناتو خودمون به وجود بیاریم…
    من حرفم رو اینجا قطع میکنم،لطفا به این دو خبر توجه کنید بعد من صحبتم رو ادامه میدم.

    ۱.حدود ۲سال پیش بود که در اخبار ۲۰:۳۰ مصاحبه با یک پسر جوان را نشان می داد که در مسابقه ی جهانی روباتیک تونسته بود مدال طلاکسب کنه سوژه ی خبر اینجا بود که برای تقدیر از او یک فلش ۲GB بهش داده بودند!!!!!!!
    و با خنده می گفت:« ماکه راضی ایم» خودتون قضاوت کنید یعنی ارزش این پسر اینه؟

    ۲.فکر می کنم پارسال بود که دختر یکی از آشنایان،برای ارائه ی طرحش هر چند روز یکبار به شرکت نفت میرفت.(با اجرای طرح او ایران می تونست نفت بیشتری نسبت به همسایگان دیگه مثل عربستان استخراج کنه) بعد از ۸-۹ ماه موفق شد با رئیس شرکت نفت دیدارکنه،وقتی طرحشو توضیح داد ریاست محترم گفتند:«ما جا نداریم برای کارمندان جدید» خلاصه بعد از چند ماه از ایشون دعوت شد وبا یک هواپیمای ۱۰نفره رفتند نروژ… بعدش هم یه چیزی شبیه سریال “ساخت ایران” لیموزینو این حرفا دیگه.

    من تحت تاثیر هیچ یک از شبکه های ماهواره ای نیستم ولی این واقعیته که عده ای از مسولین نالایق بیشتر به فکر منافع خودشون هستند تا کشور.
    آخه مگه میشه آدم جایی بمونه که براش ارزش قائل نمیشن و اونو با بقال سر کوچه یکی می دونند؟؟؟!!!!مگر اینکه امام باشند مثل امام علی “علیه السلام” بعد از فوت حضرت رسول (ص)

    لطفا نظرتون رو بگید.

    نوشته شده
  5. فاطمه
    ۹ تیر ۱۳۹۲ در ۱۱:۰۱ | #5

    @عارف
    مردم ایران فقط میتونن شکایت کنن
    اگه امکانات نیست خودمون به وجود بیاریمِش
    در هر حال یکی باید خودشو فدا کنه، چرا همه انتظار داریم دیگران بکارند و ما بخوریم؟!

    نوشته شده
  6. عارف
    ۶ تیر ۱۳۹۲ در ۱۳:۳۴ | #6

    @فاطمه
    خانومه فاطمه خانوم با چه امکاناتی ….اصلا اگه امکاناتم داشته باشیم کی به حرفت جواب میده….. راستی نکنه شما آقازاده هستی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟منتظر جوابتم……

    به علت معذوریت المپیادوس در اینکه تبادل نظرات باید فقط در میزگردهای آنلاین انجام شود، دیدگاه شما ویرایش شد.

    نوشته شده
  7. ناشناس
    ۵ تیر ۱۳۹۲ در ۱۲:۵۹ | #7

    به نظر من برای شرکت در المپیاد پولدار بودن بابات شرطه اوله چون:
    ۱- می تونی چند تا کلاس بری و استاد خصوصی و کتابهای عالی بخونی
    ۲-اگه خدایی نکرده قبول نشدی و از کنکور هم موندی یه کار و سرمایه واست فراهم کنه

    نوشته شده
  8. ناشناس
    ۳ تیر ۱۳۹۲ در ۱۸:۱۴ | #8

    شهاب جون کلاس المپیاد تو کدوم مدارس هست؟؟؟؟؟؟؟ مدارس عادی هم داره؟؟؟؟ احتمالا اگه اطلاع داشته باشید مدارس با سطح بالا کلاس میزارن نه مدارس عادی

    نوشته شده
  9. kiarash
    ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۵:۲۲ | #9

    با حلوا حلوا دهن شیرین نمیشه
    وقتی ایران نه امکانات برای جووناش میزاره و نه اهمیتی بهشون میده چرا باید هی امید ببندیم به این که اوضاع درست بشه ؟ اگه خودمون شرایطو برای خودمون درست نکنیم کسی تو این کشور به ما اهمیت نمیده
    دکتر حسابی یه حرف قشنگی زده
    جهان سوم جاییه که اگر بخوای خونتو درست کنی کشورت خراب میشه و اگه بخوای کشورتو درست کنی خونت خراب میشه
    کسی خونشو خراب نمیکنه تا یه عده جیباشونو پر کنن

    نوشته شده
  10. شهاب
    ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ در ۲۳:۵۰ | #10

    ببینید من با نظر اقای نا شناس مخالفم چون ادم هر دبیرستانی هم که باشه می تونه مدال بگیره کافیه تو کلاس المپیاد دبیرستانش ثبت نام کنه بعد هم تلاش کنه البته کلمه ای ساده برای اون همه تلاش کم هست اما خب همینه ادمی میره المپیاد اگر تمام تلاش خود رو بکنه قول می دم قبول میشه.در مورد خارج از کشور من هم باشم می روم خارج کشور .چون توی ایران پاری بازی خیلی زیاد است تا حدی که اگر نداشته باشی اصلا نمی تونی پول در بیاوری.اما خارج فقط دنبال استعداد هستند (نه پول) از هر جایی که هم باشه به همین دلیل هم که پیشرفت های زیادی هم دارند.البته قبول هم دارم که باید از یه جایی شروع کرد.البته شعار هم ندیم!اگر کسی مخالفت می کنه با دلیل بگه.

    دوست عزیز؛ به نظرات دیگران احترام بگذاریم. نظر شما ویرایش شد.

    نوشته شده
  11. ناشناس
    ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۶ | #11

    کلا المپیاد واسه بچه مایه داراست برین نتایج المپیاد رو ببینین همه از انرژی اتمی یا علامه حلی هستن تو یه جا نوشته بود اونجا ۸ میلیون شهریه میگیرن خب حتی اونایی که مخ داشته باشن ولی پول نداشته باشن نمی تونن پیشرفت کنن و در عوض اونایی که پول داشته باشن به زور دبیراشون طلا رو میگیرن
    آخرشم میان فخر می فروشن که من طلای المپیادم
    ولی نمی دونن که بخاطر پولشون طلا شدن
    این آیا یک تراژدی محض واسه ی مخ های کشور نیست؟؟؟؟؟؟؟

    نوشته شده
  12. حمید
    ۲۶ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۸:۳۲ | #12

    در خارج از کشور به خصوص ایالات متحده آمریکا هم همینه باید پارتی داشته باشی تا یک شغل رو بگیری نقش روابط اجتماعی خوبم پررنگه اگه در مورد حقوق بالا هم بگیم که اینور آب سطح زندگی بالاست وقتی سطح زندگی همه بالاست ۱ سال اولش لذت میبری بعد همه چی عادی میشه و تو دوست داری در این جامعه هم ممتاز باشی وقتی صحبت ممتاز بودن میشه مخصوصا وقتی صحبت از امکانات مالیه اینجا هم پارتی بازی شروع میشه مطمئن باشین جرات گرفتن وام برای یه شرکت خوب زدن رو نخواهید داشت هرچند که شاید راحتتر بتونید اونو بگیرید چون خیلی سخته اگه بخواهید اونو پس بدید درمورد سطح بالای دانشگاه ها هم بگم که امکانات بیشتر ولی خبری از خرخونیو اینا نیست کلا اون کسایی که محض میخونن بهتره ایران تمومش کنن تا اینجا اینجا ذهنتون باید عملی تر بشه تا تو دانشگاه خودتونو نشون بدین جایی که ما توش ضعف داریم به قول یه دوستی تا اسمت جیمز هم نباشه حالا حالا ها کرسی هیچ دانشگاهی دستت نمیفته و در آخر اکثر دانشجو ها و تمام سیاسیونی که واسه یه اندیشه نویی که تو ایران جا واسه پیشرفتش نبود از ایران میان بیرون سرخورده میشن انقدر زجر میکشن تا به جایی برسن و همیشه پیش خودشون میگن ای کاش از روز اول نیومده بودیم قویا توصیه میکنم اگه خانواده دارین که کوچکترین علاقه ای بهشون دارین و به فکر درامد بیشتر از بقیه مردم کشوری هستین که در آن زندگی میکنین و اگر فکر میکنین آمریکا و اروپا دولت های دموکراتی دارن و بیشتر از جمهوری اسلامی ایران بهتون اهمیت خواهند داد و احترام خواهند گذاشت نیاین بیرون از ایران که بدجور با مخ میخورین تو دیوار!

    نوشته شده
  13. رضا
    ۲۵ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۷:۴۱ | #13

    بیشتر المپیادی ها متاسفانه مغرورند و خودخواه! این کشور ما هم که فقط بیسوادان پارتی دار را به میدان اداره ی کشور میاره و دلیلی نداره که یکی بیاد اینجا فقط حفظیات بخونه و فرهنگ مدرک گرایی و نمره گرایی رو یاد بگیره. این جا راهی برای پیشرفت نیست چون عوامل بالادست نمیزارن.

    نوشته شده
  14. جهان
    ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۴ | #14

    وقتی این همه بیکار بین فارغ التحصیلان حتی از دانشگاه های معتبر داریم.و در کنارش می بینیم عده ای بدون تحصیلات مرتبط و لازم سرکار هستند و از سویی حتی در دانشگاه ها کم نیستند افرادی که با سفارش بدون داشتن توانایی لازم. صندلی دانشگاه های معتبر ایران را اشغال کرده اند به نظر من هر که می تواند برود باید برود. مادر یک المپیادی بقول شما مهاجرت کرده

    نوشته شده
  15. فاطمه
    ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ در ۰۰:۳۶ | #15

    اونوقت همه جمع میشن میگن که ایران فلانه و بهمانه و علمش پیشرفت نکرده و این چیزا!
    اگه از کشور بریم کی کشورو آباد کنه؟
    باید “دست به دست هم بدیم به مهر، میهن خویش را کنیم آباد” !!!

    نوشته شده
  16. erfan
    ۲۳ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۴:۲۰ | #16

    ببینید اگه رشته ی آدم مهندسی باشه که آدم حتما باید بره چون صنعت ما خوابیده و هیچ ارتباطی با دانشگاه نداره پس یا باید خیلی خوش شانس باشی که کار گیرت بیاد یا بری همون چیزایی که یاد گرفتی یاد بقیه بدیو استاد شی مثل قضیه اژدها کشی که طرف میره یاد میگیره ولی اصلا اژدهایی واسه کشتن وجود نداره و میره دوباره به یکی دیگه همینو یاد میده.
    حالا دقیقا نمیدونم ولی فکر میکنم واسه رشته های پزشکی وضع کشور ما بد نباشه و توی همینجا هم خیلی میشه پیشرفت کرد.
    در مورده رشته های علوم پایم به نظرم امکانات سخت افزاری و بالاخص نرم افزاری کمه و اگه آدم بره احتمالا از نظر علمی خیلی به نفعشه

    نوشته شده
  17. علی
    ۲۳ خرداد ۱۳۹۲ در ۰۰:۵۲ | #17

    بچه ها.دوستایی که میگن باید رفت و برگشت به نظر من حرف الکی میزنن.
    فامیل ما نقره جهانی فیزیک گرفت الان تو آمریکاست ولی میخواد برگرده ولی متاسفانه نمیذارن.
    مگه کشور های خارجی بیکارن که خرج یه نخبه کنن و بعدش ولش کنن بیاد کشور خودشو بسازه و بشه دشمن خودشون؟!!!!!
    به نظر من کشور های خارجی خوبن ولی واسه خودشون.اونا میگن تو که کشورت رو فروختی پس به منم خیانت میکنی.

    نوشته شده
  18. :دی
    ۲۳ خرداد ۱۳۹۲ در ۰۰:۲۶ | #18

    بهتون یاد اوری می کنم که ما هممون انسانیم و مهم پیشرفت بشره اصلا مهم نیس که اینجا کشور منه و اونجا فلان کشور
    به نظرم بهترین کار پیشرفت علمه و در زمینه هایی که می شه در ایران علم رو (مثلا نائو که علم نو پاییه و همه جا حدودا در این سطحه)پیشرفت داد واقعا باید موند و کار کرد ولی اگه انسان به خاطر میهن پرستی بخواد اون تاثیری رو که می تونست رو علم بذاره نذاره اسم این کار میهن پرستی نیست و نژاد پرستیه

    نوشته شده
  19. صدف
    ۲۲ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۳:۰۱ | #19

    حق دارن برن. ایران کم آدم باهوش نداره که با رفتن المپیادیا دیگه کسی نتونه ایران و آباد کنه. منتهی اینجا کسی کاری نمی تونه انجام انجام بده. ولی واسه ی یه المپیادی که راحت تر می تونه توی یه کشور پیشرفت تحصیل کنه راحت ترم هست که تبدیل به یک نخبه ی جهانی !!بشه و این حتما بهتر از یه مدیر شرکت شدن تو ایران.

    نوشته شده
  20. فائزه
    ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۷:۲۵ | #20

    به نظرمن ۹۰% اونایی که میرن حق دارن!
    چون شرایطی که باید داشته باشن و واسشون فراهم نیست یابهتره بگم فراهم نمیکنن ماها خودمون چندنفریم که واقعاعاشق المپیادیم باوجوداینکه تومدارس برتر تحصیل میکنیم ولی دریغ از یه استادالمپیاد که اشکالاتمونو برطرف کنه!!!هرچی هم با مدیر و معاون صحبت میکنیم فقط دست به سرمون میکنن.من خودم تمام تلاشمو میکنم که موفق شم ولی فکرنکنم بعد از موفقیتم هم کسی توجهی کنه. چون جایی هستیم که همه به فکرخودشونو دچار روزمرگی شدن.

    نوشته شده
  21. سپهر
    ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۱ | #21

    اتفاقا ایرانیا خیلی باهوشن . ولی وقتی امکانات نیست این افراد مستعد میتونن برن خارج و استعدادشون رو شکوفا کنن و از دو راه میتونن برای کشور خودمون مفید باشن: یکی اینکه همونجا در جهت بهبود زندگی بشر تحقیقات و حتی اختراعاتی انجام بدن که برای مردم خودمون هم مفید واقع میشه. و راه دوم اینه که با کوله بار پر از علم و دانش اونور برگردن و باز هم واسه کشور مفید باشن . ولی با این نظر که بمونن و برای کشور افتخار آفرین بشن مخالفم. چون یکی اینکه وقتی در المپیاد مدال آوردن افتخار آفرینی کردن و اگه برن خارج باز هم ایرانین و به نام ایران افتخار می آفرینن. و دیگر اینکه اگه کشوری بخواد تو جهان از لحاظ علمی در رتبه های بالا باشه باید امکانات فراهم کنه

    نوشته شده
  22. وحید
    ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۰:۲۸ | #22

    به نظر من هم وقتی کسی نیست که قدر بدونه بهتر آدم به فکر موفقیت خودش باشه.اگه اهمیت داده بشه همینجا هم میشه موفق شد در غیر اینصورت بهتره رفت و موفقتر شد.

    نوشته شده
  23. آزاد
    ۲۰ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۵:۰۰ | #23

    من نمیگم که رفتن بهترین کاره. ااما ببینید, جمعیت زیادی از آدم هایی که توی اتوبوس و خیابون میبینیم , در کوچترین موارد مشکل دارن , مثلا طرف با کفش پاشنه بلند تو مترو کف زمین میشینه, یا مثلا بیشتر آدم های معمولی که باهاشون بحث میکنی راجب مسائل سیاسی یا اجتماعی می بینی حتی به اندازه یک جمله از افکارش از خودش نیست , بلکه تحت تاثیر افکاریه که توی تلویزیون و… گفته میشه.
    به همچین جامعه ای امیدی برای پیشرفت نیست, تازه این قسمت خوبش بود, میشه گفت انسانیت از بین رفته و این چیزی نیست که بشه راحت درستش کرد, یعنی من کلا برای این موضوع ایده ای ندارم , خوشحال میشم یکی کمکم کنه.

    به علاوه اینکه, اگه دولت برای نخبگانش ارزش قائل نباشه, اونوقت نمیشه انتظار داشت که جامعه ی المپیادی ها زندگیشون رو بذارن برای ساختن کشور در حالی که بیشتر مانع میذارن جلو پاشون تا اینکه کمکشون کنند!

    من خودم دوست ندارم از ایران برم , اما این دلایلی که گفتم , باعث میشه افرادی که یه ذره احساس وطن پرستی کمتری دارند , کشور رو ترک کنند!:-(

    نوشته شده
  24. ایمان
    ۱۸ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۴:۵۵ | #24

    من خودم از کسایی هستم که معتقدم که باید رفت تحصیل کرد و برگشت!!!!

    نوشته شده
  25. فاطمه.س
    ۱۷ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۲:۳۶ | #25

    قطعا اینکه برن درس بخونن و بعد برگردن خوبه اما نه اینکه برن که بمونن…

    نوشته شده
  26. ؟؟؟؟
    ۱۷ خرداد ۱۳۹۲ در ۰۷:۲۰ | #26

    به خاطر این که بهشون اهمیت داده نمیشه مطمئن باشین اگه دولت بخواد اینا بمونن تو ایران و خدمت کنن می تونه جلو فرار مغز ها رو بگیره پس وقتی نمیکنه یعنی خیالش هم نیست پس هر کسی باشه میره …

    نوشته شده
  27. رها
    ۱۶ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۳:۱۱ | #27

    به نظر من علتش بها دادن وقتی یه نفر میبینه که اینجا به اون بها نمیدن خوب تصمیم میگیره بره جایی که بهش اهمیت بدن متاسفانه کشور ما قدر اینطور بچه ها رو نمیدونه اگه مستند میراث آلبرتا رو دیده باشین حتما متوجه حرفام میشین شاید بعضیا میرن تا با دست پر برگردن برای کشورشون و شاید هم بعضیا…

    نوشته شده
  28. فاطمه.س
    ۱۵ خرداد ۱۳۹۲ در ۱۳:۳۸ | #28

    یکی از دبیرام حرف قشنگی میزد:
    “به جای اینکه حرف از قشنگی و خوبی خونه ی همسایت بزنی خونه ی خودتو درست کن!”
    درسته مهاجرت امکانات زیادی داره که در موندن نیست اما اگه بچه های نسل ما برن و کشورشونو نسازن بچه های نسل بعد ما هم میرن و همینطور تکرار…!
    از کسایی که المپیاد رو برای رفتن میخونن خواهش میکنم ی بار کتاب استاد عشق که زندگی نامه پرفسور حسابی هست رو بخونن.
    به امید ایرانی بهتر و امکاناتی بیشتر برای نخبگان علمی

    نوشته شده


− 1 = 8