مُرد؟ اشکال نداره عوضش طلا گرفت

۲ مرداد ۱۳۹۲|9311 بازدید

اخیراً در یک نظرسنجی از دانش پژوهان گرانقدر سوالی پرسیدیم که مضمون آن به طور خلاصه این بود که «مدال طلای المپیاد چقدر می ارزد؟!».از آنجا که (شاید متأسفانه) جمع کثیری از شما عزیزان(حدود ۶۸%) مدال طلا را بر سلامتی اعصاب مقدم شمرده بودید، برآن شدیم تا محفلی را برای بحث مفصل تر در این باره بگشاییم و نظراتتان را دقیق تر جویا شویم.

به نظر نمی رسد بر کسی پوشیده باشد که بسیاری از المپیادی های برتر، اگرچه -در مختصات المپیاد- قله های علوم مختلف را فتح کرده و دریاهای موفقیت را در نوردیده اند، لیکن گاه حتی در مراودات ساده روزمره و برقراری دوستی و ارتباط با اقشار مختلف جامعه مشکلاتی غیرقابل کتمان دارند. گویی آن چنان غرق در مطالعات مربوط به رشته خود شده اند، که اوهام دارند زندگی همان علم است و بس.

اگرچه روشن است هرچه تلاش و سخت کوشی های یک دانش پژوه در زمینه المپیاد موردنظرش گسترده تر باشد، بخت موفقیت او نیز به همان میزان بیشتر خواهد بود؛ لکن آیا موفقیت در یک آزمون این قدر ارزشمند است که فرد «زندگی» خود را فدای آن کند؟

آن چنان که فردی مدال طلا داشته باشد، ولی بلد نباشد چطور یک «دوست» پیدا کند و او را برای خود نگاه دارد؟ یا مثلاً در المپیاد جهانی “تاپ تِن” و “فول مارک” شود، ولی «سلامتی» -که الحق بزرگترین موهبت هستی هست- را از کف بدهد؟


دسته هاعمومی

برچسب ها:

  1. amir
    ۲ شهریور ۱۳۹۲ در ۰۹:۳۸ | #1

    آقا پیمان کسی از تو هم نظر نخواست ثانیا کسایی که دیوونه المپیادن میان المپیاد به هیچ کس دیگری مربوط نیست تو اگه نمی کشی نیا ولی هرکی دوست داره و فکر می کنه شانس داره میاد

    نوشته شده
  2. حسام
    ۱ شهریور ۱۳۹۲ در ۲۱:۵۷ | #2

    @امیر
    برات متاسفم.

    نوشته شده
  3. حسام
    ۱ شهریور ۱۳۹۲ در ۱۷:۱۸ | #3

    @پیمان
    کسی از کسی نظر نخواست.

    نوشته شده
  4. امیر
    ۱۳ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۵:۱۳ | #4

    @???
    اره.کلی دنگ وفنگ وتوقع دارن ب این راحتی ک زن نمیدن فقط دورت میزنن

    نوشته شده
  5. ???
    ۸ مرداد ۱۳۹۲ در ۲۳:۰۵ | #5

    @پیمان
    مگه باید برای زن درس خوند ؟؟؟؟؟

    نوشته شده
  6. سیده زهرا
    ۷ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۴:۵۱ | #6

    خوب شما بدجور سوالو طرح کرده بودین!اگه می گفتین به قیمت از دست دادن سلامتی….می شد یه چیزی!!

    نوشته شده
  7. من
    ۶ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۷:۱۷ | #7

    به نظر من که سلامتی خیلی مهم تره همون طور که همیشه روی ازمون ها هم نوشته (هدف فقط کسب مدال های رنگی نیست)برام مهم نیست مدال بگیرم من میخوام زنده بمونم و حقایق رو کشف کنم و ندونسته از دنیا نرم!!!!!!!

    نوشته شده
  8. المپیادوس
    ۶ مرداد ۱۳۹۲ در ۰۲:۲۳ | #8

    @من
    دوست عزیز، وقتی لینک متن کامل سوال در متن آورده شده است، بدین معنیست که خدای ناکرده قصد “تفسیر به رای” نظر دانش پژوهان عزیز را نداشته ایم. هدف ارائه این میزگرد بیشتر بحث درباره ارزش واقعی موفقیت در المپیاد است.

    نوشته شده
  9. فاطمه.س
    ۶ مرداد ۱۳۹۲ در ۰۱:۱۸ | #9

    سلامتی نعمت بزرگیه که تا داریش قدرشو نمیدونی.
    اون ۶۸درصد عزیز هم مسیر رو با مقصد اشتباه گرفتن. المپیاد مسیره نه مقصد. راهیه که بتونی راحت تر بتونی به مقصد کسب علم برسی.
    المپیاد برای کساییه که مطالب کتاب درسی قانعشون نمیکنه و دوست دارن بیشتر یاد بگیرن.
    این نظر شخصی من بود!

    نوشته شده
  10. من
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۲۳:۵۷ | #10

    روی سوال رو چرا عوض میکنین. تیک عصبی ملایم نوشتین یعنی در حد فلج شدنه؟!!! مخصوصا تاکیدم روی ملایمه ها !!:)

    نوشته شده
  11. amir
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۲۱:۵۲ | #11

    کسی که میره المپیاد از زندگیش میزنه ریسکش بالاست با این حال همه عین خودم به حرف هیشکی گوش نمی کنن المپیاد میرن

    نوشته شده
  12. هستی
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۷:۲۶ | #12

    شاید اومدن بگن که
    رهرو این راه مرو
    اومدن بقیه رو اگاه کنن :_):_)

    نوشته شده
  13. ali
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۶:۵۳ | #13

    عزیزم شما که دنبال صفا هستی چرا اومدی سایت تخصصی المپیاد؟؟

    نوشته شده
  14. هستی
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۶:۳۲ | #14

    اقا پیمان میشه جمله به جمله مخاطبتون رو بگید تااگه بخشیش به من مربوط میشه جوابتونو بدم
    فک می کنم هر بخش حرفتون مخاطبه هی عوض میشه ،این طور نیس؟
    چرا فک میکنین هر کسی که درس می خونه همچین نظریرو داره؟
    یعنی کسی پیدا نمیشه که به خاطر خودش درس بخونه
    شاید فقط یه شمایین که این طوری درس میخونیین
    اتفاقا من حس میکنم با درس خوندن و چیزهای جالب یادگرفتن و تلاش کردن براشه که به قول شما ادم صفا میکنه

    نوشته شده
  15. پیمان
    ۵ مرداد ۱۳۹۲ در ۰۱:۵۱ | #15

    سلام .شماهایی که (…) والا ارزششو نداره خودتونو به آب و آتیش بزنید از ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ یک نفر موفق میشه. تا زنده هستید صفا کنید همش که نباید درس خوند. بعدم یه بچه مثبت ازتون در میاد بهتون زن نمیدن…

    دوست عزیز، احترام سایرین را نگاه دارید. نظر شما ویرایش شد.

    نوشته شده
  16. هستی
    ۳ مرداد ۱۳۹۲ در ۱۴:۵۹ | #16

    به نظرم چون بیشتر کسایی که تو نظر سنجی شرکت میکنن اونایی هستن که دارن میخونن و جزو ارزوهای خیلی شیکشونه که طلا بشن این جوری فک میکنن
    شاید اگه اونایی که المپ خوندنشون تموم شده و حالا یا مدال گرفتن یا نگرفتن هم به همین اندازه بودن درصده یه خورده جابه جا میشد
    یعنی فک میکنم اگه برا یه مدت کوتاهی سلامتیشونو از دست بدن اون موقع متوجه اون بشن
    یعنی در کل تا وقتی سلامتی هست درک خاصی ازش نداریم واگه خدای نکرده یه مشکلی واسه سلامتی ادم پیش بیاد اون موقس که متوجه میشم چه چیزی رو در مقابل چی از دس دادیم
    منظورم اینه شایداونی که داره هنوز میخونه زیاد متوجه این مشکله نباشه و بعدش که سرش خلوت تر بشه متوجه شه
    البته شاید
    چون به نظر من خیلی ها هستن که المپ میخونن و هیچ اتفاقی واسشون نمیافته و المپ براشون مثل اسانسور ترقیه

    نوشته شده
  17. ali
    ۳ مرداد ۱۳۹۲ در ۰۰:۲۵ | #17

    سوالت خیلی سخته

    نوشته شده


8 − = 2